Ríđum, ríđum og rekum yfir sandinn, rennur sól á bak viđ Arnarfell. Hér á reiki er margur óhreinn andinn, úr ţví fer ađ skyggja á Jökulsvell; Drottinn leiđi drösulinn minn, drjúgur verđur síđasti áfanginn.
Ţei, ţei. Ţei, ţei. Ţaut í holti tófa, ţurran vill hún blóđi vćta góm. Eđa líka einhver var ađ hóa, undarlega digrum karlaróm; Útilegumenn í Ódáđahraun, eru kannske ađ smala fé á laun.
Ríđum, ríđum, rekum yfir sandinn, rökkriđ er ađ síga á Herđubreiđ. Álfadrottning er ađ beisla gandinn, ekki er gott ađ verđa á hennar leiđ; Vćnsta klárinn vildi ég gefa til, ađ vera kominn ofan í Kiđagil.
|
|